ห่วงใย
posted on 27 Apr 2008 12:20 by ofreestyleoเมื่อวาน....ไปงานเลี้ยงของเพื่อนมา
เหนื่อยมาก...ไม่ได้นอนด้วย
จิงๆก็คือเขาบวชวันนี้อะนะ
แต่ว่าตอนแรกว่าจะไม่ไป
แต่ก็นะ....เพื่อนมันบอกให้ไป
มีเรื่องอะไรต้องคุยกัน
............................................
ก็เข้าใจนะ....ว่ามันคงจะคุยอะไร
ก็ไปงานตอน 2 ทุ่มกว่าๆ....กินๆอาหารไป
กินไปเรื่อยๆ...จน 3ทุ่ม...บางคนก็เมาบ้าง
ไม่เมาบ้าง....แต่ก็บวมน้ำแทน...555+
ซัดน้ำเต็มกระเพราะ...555...ขนมหวานด้วย
ก็พอได้เวลาก็เปลี่ยนมาสถานที่ไปที่บ้านเพื่อนที่จะบวช
มันก็ไปซัดแอลกอฮอล์กันกระจาย.....
พอได้กลุ้มกลิ่ม...ก็เริ่มแระ....เข้าประเด็นกัน
คือเพื่อนบางคนก็ได้รู้เรื่องการเลิกกันของเรากับเธอแร้ว
แต่มันเปนห่วง...ประมาณว่า
"มึงเปนไงมั่งว่ะ...กูเปนห่วงนะ...มาหอกูได้เสมอนะ"
"มึงไม่ต้องกินเหล้าก็ได้นะ...."
"ถึงอาจจะไม่ช่วยไรมากก็ตาม....แต่กูก็เปนห่วงมึง"
ยังไงดีล่ะ....ความรู้สึกดีๆ.....หลั่งเข้ามา....
ทั้งๆที่เคยได้ยินคำนี้มาบ้างแร้ว....
ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เรียนห้องเดียวกันจนจบ
ถึงแม้ว่าจะไม่ได้อยู่ม.เดียวกัน....แต่รู้สึกว่ามันไม่เคยลืมเรา
ทุกครั้งที่ไปเที่ยวก็ไม่เคยที่จะไม่ชวนเราไปด้วยทุกครั้งเรย
ทุกครั้งที่เสียใจเรื่องอะไร....จะได้พวกมันปลอบทุกครั้ง
ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่....ทำให้เราลุกได้ทุกครั้งที่ล้ม
และก็อีกไม่นานนี้....เราคงจะได้ไปเที่ยวกันอีกครั้งนะเว้ย
เพื่อน.....กูอยากจะพูดขอบใจพวกมึงมากเรยหล่ะ...
แต่ยังไงหล่ะ....กูพูดไม่ออกทุกครั้ง555
แต่กูก็ขอขอบคุณมึงจิงๆ...ที่ห่วงกูเสมอมา